Overgangsfase
De baarmoedermond opent zich van ± 8 cm tot volledige ontsluiting (10 cm). De weeën zijn krachtig, pijnlijk en komen korter op elkaar (om de één á twee minuten) en kunnen ruim anderhalve minuten duren.
De meeste vrouwen vinden dit stukje het moeilijkste, ook emotioneel.
De partner kan praktische (massage) of morele steun geven, of helpen het ademritme op te pakken of vol te houden.
Maar vaak zijn vrouwen in deze fase chagrijnig en hebben de handen vol aan zichzelf.
Het kan zijn dat je op een gegeven moment persdrang krijgt. Meld dit altijd, het kan zijn dat de ontsluiting al 10 cm is. Als dit niet zo is mag je nog niet toegeven aan de persdrang en moet je de persweeën opvangen. Hiervoor kun je overschakelen op ‘hijgen’, een oppervlakkige hoge ademhaling (zoals met een hete bitterbal in je mond).
De weeën zijn te vergelijken met de brandinggolven, dus behoorlijk hevig. Achter de branding dobbert het bootje met je baby erin, je moet nog even zwemmen.
De laatste ontsluitingsweeën zijn het heftigste gedeelte en duurt relatief maar kort. Je vergeet het snel weer.
Het nut van de pijn is dat je helemaal geconcentreerd op jezelf bent (in je cocon) en dat er endorfines vrijkomen (endorfines zijn stoffen die vergelijkbaar zijn met morfine en pijn verminderen). De omgeving kan je allemaal niets meer schelen.
Voor de partner is deze fase lastig want hij ziet van alles gebeuren en hij kan moeilijk helpen. Jij bent alleen maar bezig met de weeën opvangen en helemaal in jezelf gekeerd. Partners omschrijven dit moment als erg onmachtig.
In deze fase moeten nagenoeg alle vrouwen puffen om de ademhaling goed op te kunnen vangen en niet mee te persen.